À la vie

Hélène, Lili en Rose zijn lotgenoten in het concentratiekamp Auschwitz. In de chaos aan het eind van WO II raken ze elkaar kwijt. Totdat de drie elkaar, dankzij een ieder jaar opnieuw geplaatste advertentie van Hélène, uiteindelijk in 1962 terugzien. Zilbermanns ode aan het leven is niets minder dan een hommage en laatste groet aan zijn moeder en haar twee vriendinnen die de Holocaust overleefden. Daarbij wordt het grote gebaar vermeden en spelen de actrices met de onuitwisbare gezamenlijke herinneringen van hun personages. De vakantie van het drietal in de badplaats Berck-Plage is een treffend tijdsbeeld.