La vanité

Een levensmoede Zwitserse architect wil met kerst sterven in zijn eigen jaren zestig-bouwsel, een inmiddels verlopen hotel even buiten Zwitsers Lausanne. Zijn stervensbegeleidster is een oudere, van origine Spaanse, verpleegster met weinig beters om handen tijdens de feestdagen. Zonder tweede getuige is euthanasie in Zwitserland verboden, dus wordt een hotelgast (een Russische prostitué) geronseld om het sterfgeval te aanschouwen. Drie onbekenden plus De Dood in een hotelkamer, summiere teksten, onsamenhangende terugblikken; La vanité is taaie kost met weinig verluchting. Subtiel decor, dito timing en knap geregisseerd non-verbaal acteerwerk verheffen de materie boven het maaiveld.