Documentaire van Erik Gandini.
Recensie
Prikkelende documentaire van de in Italië geboren Zweed Gandini (Videocracy), waarin hij onderzoekt hoe het komt dat in de socialistische heilstaat Zweden bijna de helft van de bevolking alleen leeft en ongeveer een kwart alleen sterft. Door elkaar gesneden verhaallijnen over spermadonoren, hippies die in de bossen samenkomen om elkaar 'aan te raken', en een Zweedse arts in Ethiopië moeten ons dichter bij het antwoord brengen. Gandini's aanpak is nogal hapsnap, maar altijd intrigerend en vaak pijnlijk amusant.
