Kedi

Feelgood-documentaire die een aantal van de ontelbare zwerfkatten in Istanboel portretteert als spiegel van de menselijke ziel in een verstedelijkte wereld. Terwijl de camera de dieren volgt bij hun dagelijkse routines op de meest onwaarschijnlijke plekjes, vertellen verzorgers over hun band met een of meerdere katten. Die zijn onder andere geliefd door een aan hen toegeschreven goddelijke connectie. Hoe fraai ook gefilmd: ergens halverwege wordt het typeren van nog meer katten saai. Nostalgisch van toon, soms ontroerend, maar te weinig diepgravend en bovenal: poeslief.