Manifesto

Het dada-manifest als grafrede, een lunchgebed gewijd aan pop-art, een nieuwsitem over conceptuele kunst en een schooljuf die de Dogma 95-regels doceert. Het zijn enkele van het dikke dozijn aan personages van alle rangen en standen die Cate Blanchett voor haar rekening neemt in de filmversie van de gelijknamige installatie van de Duitse kunstenaar Julian Rosefeldt, gewijd aan zestig kunst-revolutionairen en hun manifesten. Levendig, inspirerend, hoogdravend, aanstellerig, actueel, poëtisch, boos, bevlogen, theatraal, contradictoir, humorvol en ongrijpbaar als de kunsten zelf.