Prästänkan

De tweede – en honderd jaar oude – speelfilm van Carl Th. Dreyer (La passion de Jeanne d'Arc), de Deense grootmeester in sombere films met oogstrelende cinematografie. Dat visuele talent komt ook in Prästänkan tot uiting: van ruimtelijke composities en langzame camerabewegingen tot indringende close-ups en extreme vignettering. Voor Dreyers doen is het verhaal daarentegen opvallend komisch. De jonge Söfren wordt de nieuwe priester van een zeventiende-eeuws dorp en moet trouwen met de bejaarde we-duwe van de vorige priester. Bijkomend probleem: Söfren is eigenlijk al verloofd. Een vermakelijke tragikomedie met een vleugje hekserij en voor die tijd bijzonder goed acteerwerk.