Anoniem

Jurre Jansen (Jeroen Spitzenberger) is een uitgebluste geschiedenisleraar en een ongelukkige echtgenoot en vader. Terwijl zijn ambitieuze echtgenote Sarah (Anniek Pheiffer) als Officier van Justitie vecht tegen drugscriminelen, voelt Jurre zich nutteloos. Niemand heeft hem nodig. Tot hij door een onverwachte gebeurtenis besluit zelf het heft in handen te nemen en een held te worden. Maar hoe pak je als doorsnee man een drugsbende aan? De makers wilden het gebruik van geweld niet presenteren als oplossing voor problemen, wat prijzenswaardig is. Maar ze vonden geen geloofwaardig alternatief, waardoor de serie uit de bocht vliegt en eindigt met een Home Alone-achtige finale. Het tweede seizoen gaat over het morele dilemma dat volgt wanneer een militante volksbeweging het heft in eigen handen neemt. Het roept de vraag op: wat onderscheidt de helden eigenlijk nog van de daders? De serie is lang niet altijd subtiel genoeg om die morele dilemma’s al te verfijnd aan te pakken, maar bevindt zich op de beste momenten wel degelijk in een boeiend schemergebied.