Audrey

In haar solide portret van de iconische Hollywoodactrice Audrey Hepburn (1929-1993) zet filmmaker Helena Coan haar vooral neer als doorzetter, als iemand die ondanks vele tegenslagen in haar leven – waaronder een traumatische periode in Nederland, waar ze gedurende haar jeugd de Tweede Wereldoorlog doorstond – positief bleef. Aan de hand van interviewfragmenten met de actrice zelf, en openhartige gesprekken met familie, vrienden en (film)collega’s – vooral haar zoon Sean maakt indruk – weet ze dichter bij de mediaschuwe actrice te komen en knap te duiden hoe invloedrijk ze niet alleen als actrice was, maar ook als stijlicoon en filantroop. Minpuntje is dat er nauwelijks iets kritisch wordt gezegd over Hepburn, waardoor Audrey meer wegheeft van een liefdesbrief aan de actrice, dan van een veelzijdige biografie.