Je verrai toujours vos visages

Sinds 2014 bestaat in Frankrijk een vorm van herstelrecht waarbij daders van misdrijven in gesprek kunnen gaan met hun slachtoffers, of met slachtoffers van soortgelijke misdrijven, in de hoop dat er wat wederzijds begrip kan ontstaan. Dit zorgvuldig gemaakte Franse drama volgt een reeks ontmoetingen tussen drie overvallers en drie slachtoffers van overvallen. Daarnaast wordt een vrouw opgevoerd (indringende rol van Exarchopoulos) die contact zoekt met een broer die haar vroeger misbruikte. Boeiende, soms aangrijpende materie, overtuigend geschreven en gespeeld. De vorm had alleen wel iets losser en minder voorzichtig gemogen. Het geheel voelt soms aan als een nagespeelde documentaire, of een uitzonderlijk goede voorlichtingsfilm.