Knox Goes Away

De onderkoelde huurmoordenaar Knox (Keaton) heeft door een agressieve vorm van dementie nog maar een paar weken om orde op zaken te stellen. En dan staat opeens zijn langverloren zoon (Marsden) op de stoep, wanhopig en gewond, die hem om hulp vraagt. Het vormt de opmaat naar een aangenaam filosofische film noir over bedrog en trouw, die tegelijk een als misdaadfilm verpakt relatiedrama is. Een film zo kalm als zijn hoofdpersoon, met deadpan humor, over hoe verhalen worden gestuurd door ontbrekende informatie. Dat geldt zowel voor dit filmverhaal als voor de misdaadsporen die daarin moeten worden uitgewist. En dat terwijl de gaten in Knox’ geheugen steeds groter worden. Een aardige laatste klus.