Documentaire van Mati Diop.
Recensie
Na de Grand Prix in Cannes voor haar speelfilmdebuut Atlantique (2019), won de aanstormende Frans-Senegalese cineast Mati Diop in Berlijn de Gouden Beer voor haar magische documentaire Dahomey. Met een filosofisch-poëtische inslag verslaat ze daarin de teruggave door Frankrijk van koloniale roofkunst uit het voormalige koninkrijk Dahomey aan de huidige, postkoloniale republiek Benin. Fraai hoogtepunt is een verhitte discussie onder Beninse studenten over de betekenis van hun teruggekeerde kunst. Diop geeft ook een fictieve stem aan een negentiende-eeuws houten koningsbeeld, om de ‘ontzielde’ kunst haar inspirerende kracht terug te geven. Iets vergelijkbaars doet ze met deze film, door een beladen onderwerp als roofkunst met een frisse, prikkelende blik te bezien.
Dahomey van de Frans-Senegalese regisseur Mati Diop won dit jaar de Gouden Beer op het filmfestival van Berlijn. In haar documentaire zien we hoe koloniale roofkunst vanuit een Parijs museum terugkeert naar Afrika. ‘Het gaat over de teruggave van een manier van zijn.’
In de documentaire Dahomey volgen we door Frankrijk in de koloniale tijd uit Benin geroofde kunst op de terugweg naar huis. ‘Het doel is om Frankrijk te behagen door een positief beeld te schetsen.’
