De blauwe familie

De blauwe familie van Maria Mok en Meral Uslu is opgenomen in een sobere hotelkamer, waar zeven politieagenten een voor een vertellen wat ze meemaken op het werk. Achteloos racistische opmerkingen van hun witte collega’s en leidinggevenden, uitsluiting wanneer je niet voldoet aan de heersende norm. Karaktermoord, vernedering, pesterijen: het ene na het andere pijnlijke verhaal passeert de revue, de geëmotioneerde gezichten spreken boekdelen. Jan Struijs, de voorzitter van de Nationale Politiebond, zet het in de documentaire in perspectief: ‘Mensen met een migratieachtergrond of lhbti’ers lopen bij ons de deur plat met meldingen als “ik voel me niet veilig, maar ik voel me ook niet gesteund genoeg op het moment dat ik dit aankaart”. Dan heb je echt een groot probleem.’