Drama van Aaron Rookus. Met o.a. Hadewych Minis, Beppie Melissen, Nabil Mallat, Eelco Smits en Isacco Limper.
Recensie
Net als in de beroemde openingsscène van Fellini’s La dolce vita begint De idylle van Aaron Rookus met een standbeeld dat onder een helikopter boven de stad zweeft. Maar waar het bij Fellini om een beeld van Jezus gaat, is het bij Rookus een struisvogel. Waarschijnlijk als symbool voor hoe de mens het liefst z’n kop in het zand steekt als beslissingen te groot worden. Vooral als het gaat over de dood. In een handvol krachtige absurdistische, wrang-komische en soms ook surrealistische scènes volgen we zes leden van dezelfde familie, die elk te maken krijgen met ingrijpende gebeurtenissen. Tweede speelfilm van Rookus (na Goodbye Stranger), maar de eerste waarvoor hij ook zelf het scenario schreef.
