Milano

Het leven van een puberende tiener is sowieso al lastig, maar titelheld Milano (een uitstekende Wheatley) is ook nog eens doof en woont alleen met zijn vader, nadat zijn moeder hem als baby in de steek liet. Dat is het recept voor drama, en daar krijgen we in dit speelfilmdebuut van regisseur Vandekerckhove (die ook het scenario schreef) meer dan genoeg van. Echt meer dan genoeg, want het drama stapelt zich op in deze film, net als de scènes met wel erg nadrukkelijke symboliek. Toch blijft de film geloofwaardig, dankzij het uitstekende spel van Simoni (Marina, Patser) als Milano’s vader, de al eerdergenoemde Wheatley (die in het echt ook doof is), en Depicker als de ex-oppas van Milano, die hem als haar eigen zoon is gaan zien.