Universal Language

Een ‘autobiografische hallucinatie’, dat is hoe Canadees Matthew Rankin (The 20th Century) zijn tweede speelfilm beschrijft. Vreemd en onwerkelijk wordt het dan ook al snel in Une langue universelle, dat zich afspeelt in een alternatieve realiteit waarin Rankins geboortestad Winnipeg een plek is waar Farsi wordt gesproken en voornamelijk Iraniërs wonen. We volgen er de ogenschijnlijk losse verhaaltjes van een stel excentrieke personages, waarin de ene droogkomische gebeurtenis na de andere zich voordoet. Rankin – die zelf ook een hoofdrol vertolkt – mixt de filmstijl van Wes Anderson met de humanistische cinema van Abbas Kiarostami, in deze subliem opgebouwde, kalm vertelde komedie. Onder alle gekkigheid schuilt een warme boodschap over medemenselijkheid.