La Passion de Jeanne d'Arc

Tijdens een vijf maanden durend proces proberen rechters met chantage en intimidatie Jeanne d’Arc haar overtuiging af te doen zweren, maar ze kiest toch voor de brandstapel. Deze klassieke zwijgende film is geheel opgebouwd uit dramatische close-ups, waarbij Falconetti zich in haar enige filmrol een uitzonderlijk gevoelig instrument toont. Zelfs de tussentitels zijn functioneel gemaakt in het ritme van de afwisseling van beelden (wat in de latere versies met muziekgeluidsband is verstoord). Het negatief van de film verbrandde in 1928 in de UFA-studio. Dreyer herstelde hem samen met zijn monteuse Frau Oswald, maar ook die versie kwam in de vlammen om. In 1952 werd een gerestaureerde versie gemaakt, voorzien van religieuze muziek; dit laatste kreeg geen goedkeuring van Dreyer (ook al slachtoffer van de Parijse clerus die indertijd scènes coupeerde), maar men trok zich daar niets van aan. Tenslotte maakte de Duitse omroep NDR een versie waarvoor pianist Gottfried Böttger (geboren 1949) passende muziek schreef.