We Want the Funk!

In de eerste vijf minuten van deze docu valt alvast 22 keer het woord ‘funk’. Dat lijkt overdreven, maar het klopt ook precies: funk is meer dan muziek, het is een levenshouding, een geur, een dansende rebellie, die zich enkel laat vangen in dat woord. De film graaft in de wortels van het genre, met grootheden als James Brown, George Clinton, Sly Stone en de Afrikaanse connectie met Fela Kuti. Vooral de passages over Brown zijn sterk: hoe zijn obsessie met ritme de popmuziek voorgoed veranderde. Ook de sociale context – zwarte trots, vrijheid, zweet en glitter – komt krachtig naar voren. Minder geslaagd is de overdaad aan pratende hoofden, met name een polonaise aan historici en muziekduiders: de film vertelt soms meer over funk dan dat hij ’m voelt. Toch zijn de archiefbeelden onweerstaanbaar, van de gelakte schoenen van The JB's tot Parliament’s bizarre ruimteschip.