L'eclisse

Slotdeel in Antonioni's informele trilogie over vervreemding, na L'avventura (1960) en La notte (1961). Centraal staat weer een liefdespaar van wie de relatie gedoemd lijkt om te mislukken: na een stukgelopen affaire papt Vittoria (Vitti) aan met gladde beurshandelaar Piero (Delon), maar diens materialistische instelling en Vittoria's onvermogen tot het uiten van emoties staan het prille geluk in de weg. Inspiratiebron voor cineast Martin Scorsese, die de film zelf omschreef als 'meer gedicht dan verhaal'. De mysterieuze laatste akte, waarin alle personages van het scherm verdwenen zijn, is onvergetelijk.