Family Life

Fascinerend hoe deze vroege speelfilm van Ken Loach al alle kenmerken bezit van zijn succesvolle latere werk: politiek engagement, sympathie voor de onderklasse, naturel acteerwerk, een sobere regiestijl. Centraal staat de negentienjarige, geestelijk labiele Janice, die ernstig wordt beknot door haar conservatieve ouders en in de psychiatrie belandt. Terwijl Loach het systeem bekritiseert, verliest hij de menselijkheid van zijn personages nooit uit het oog. Vooral sterk zijn de gesprekken die de hoofdpersonen voeren met een vrijgevochten psycholoog. Zo onbeholpen als de vader over zijn seksleven praat en de moeder in cirkels blijft redeneren: zeldzaam realistisch en aandoenlijk.