Revelation

Oude rotten Stamp en Kier kennen als respectievelijk steenrijke eilandkluizenaar en misantropische duivelvereerder het potentieel van de Loculus, een eeuwenoud toverkistje van de Tempeliers. Ziedaar de premisse van deze pre-Da Vinci code apocalyps-en-samenzweringspotpourri uit de knakenbak. Zonder gêne klutst Urban oude satanshorror met Umberto Eco-romanideeën en verving de achterliggende filosofie door Hammer-achtige camp. Alleskijkers en black metal-pubers zullen de plamuurlaag kermismystiek misschien waarderen, genrekenners denken met weemoed terug aan het thematisch enigszins verwante Italiaanse La chiesa/The Church uit 1989. Ook Michele Soavi's barokke sfeerstuk hangt van idioterie aan elkaar, maar is qua onheilspellendheid veruit superieur.