Valentín

Weemoedig autobiografisch portret van een achtjarig jongetje dat in het Argentinië van begin jaren zestig bij zijn grootmoeder opgroeit. Hij droomt van een toekomst als astronaut, maar worstelt ondertussen met eenzaamheid, het gepest worden op school en de afwezigheid van zijn ouders. De Argentijns-Nederlandse Agresti, die zelf even verschijnt als de afstandelijke vader, maakt goed gebruik van de kleine Noya die met zijn korte beentjes en te grote bril steeds balanceert tussen kinderlijkheid en vroegvolwassenheid. Onderscheiden met een Gouden Kalf voor beste regie.