Sangre

Diego heeft het vreselijkste baantje dat je je maar kunt bedenken: met een tikkertje houdt hij het aantal bezoekers bij van een of andere vage overheidsinstantie. De rest van zijn leven is al even monotoon: hij eet samen met zijn vriendin afhaalmaaltijden, ze kijken naar een favoriete soap en hebben af en toe routineuze seks. Sangre bestaat uit lang aangehouden, statische shots; de kadrering is uiterst secuur. De dialogen zijn spaarzaam, het beetje humor is inktzwart. Muziek ontbreekt, en Escalante maakt gebruik van niet-professionele acteurs. Treurigheid oogde zelden zo fraai.