At Five in the Afternoon

Noqreh, een intelligente jonge vrouw, droomt ervan de eerste vrouwelijke president van Afghanistan te worden. Ze durft niet zonder sluier de straat op, maar bereidt in gedachten haar campagnetoespraak voor. In haar derde speelfilm schetst de jonge Iraanse Samira Makhmalbaf een somber beeld van Afghanistan, dat er twee jaar na de Amerikaanse interventie in 2001 nauwelijks beter voor stond dan onder het brute Taliban-bewind. Vader Mohsen schreef het scenario, monteerde en produceerde, stiefmoeder deed de regie-assistentie, broer maakte foto's en Samira's veertienjarige zusje maakte een documentaire over het draaien van de film die te zien was op het IFFR.