Jeux d'enfants

Jonge kinderen zijn Julien en Sophie nog als ze een band smeden in slechte tijden. Julien heeft zojuist een muziekdoosje gekregen van zijn stervende moeder. Dit doosje geven Julien en Sophie jarenlang aan elkaar door elke keer als de een de ander voor een uitdaging stelt. Terwijl de uitdagingen steeds grimmiger worden krijgt de kijker alsmaar geen antwoord op de vraag wat deze mensen in hemelsnaam bezielt. Jeux d'enfants is typische cinema du look: de camera zwiert als een penseel van een bezeten kunstenaar over het doek, kleuren knallen ons tegemoet en geen filmtechniek wordt onbenut gelaten - schitterend, maar schijnbaar pointeloos.