The Color of Paradise

Huppelende kinderen op een bergweide, een jongetje met zijn grootmoeder in haar alfalfaveldje, mistige wouden en meanderende bergbeekjes: het Iraanse drama De kleur van het paradijs is gemonteerd als een droomgezicht van Perzisch natuurschoon. De idyllische weelde wordt nog versterkt door een keerzang van vogels en insecten, aangevuld met het ruisen van wind of regen. Het is de wereld van de achtjarige blinde Mohammad (dito Ramezani), een levendig jongetje dat tot ongenoegen van oma dreigt te worden verstoten door zijn vader. Poëtisch, oprecht en gedenkwaardig.