Dans Paris

Geschreven in de zomer van 2005 en voor een pomme en een oeuf opgenomen rond Kerst datzelfde jaar, dit neo-nouvelle vagueverhaal over twee zeer verschillende broers. Zoals gebruikelijk bij Honoré - autobiografische inspiraties zijn hem niet vreemd - is de familie weer gezellig disfunctioneel. Op de aimabele pa (Guy Marchand) na zou je geen enkel personage op de thee vragen. Met een zeer straffe borrel of twee zijn de zeurdialogen, doodgraversfotografie en het spel van de onkarakteristiek bebaarde Duris en druiloor Garrel best te pruimen. Gelukkig verhindert de tragikomische toon dat het zo deprimerend wordt als in Honoré's tenenkrommer Ma mère.