14 juillet

De viering van de veertiende juli in Parijs in 1932, gezien door de ogen van een dichter. Een film, met aardige decors van Lazare Meerson, in de vorm van een episch gedicht. De invloed van het populisme van destijds is duidelijk merkbaar. Erg mooie beelden van Georges Périnal, heerlijke muziek van Maurice Jaubert en niet te vergeten de charme van Annabella. Er kan gesproken worden van een klein meesterwerk. Misschien dat deze film verouderd overkomt in de ogen van een oppervlakkige kijker, maar in feite is hij tijdloos.