Camp de Thiaroye

Na afloop van WO II werden zwarte Afrikaanse infanteristen, die hun nek geriskeerd hadden voor Frankrijk, gestationeerd in een legerplaats in Dakar, van waaruit ze gerepatriëerd zouden worden. Hun was soldij beloofd als ze zouden afzwaaien, maar de Franse legerleiding liet op zich wachten en ze zaten meer dan zeven maanden vast in mensonterende omstandigheden. Ze werden voortdurend gediscrimineerd en waren veelvuldig het doelwit van racistische uitingen van het gezag. De goed gemaakte en aandoenlijk vertolkte film over een zwarte bladzijde in de Franse koloniale geschiedenis is niet verstoken van ironie, humor en spiritualiteit; het is vooral een pleidooi voor verdraagzaamheid en humaniteit. Het werk werd in 1988 met een prijs bekroond op het filmfestival van Venetië.