Coup pour coup

De werkneemsters die begin jaren zeventig in een textielfabriek in Rouen zwoegen, zijn de slechte salarissen en de autoritaire opzichters, die met een stopwatch rondlopen om te kijken of ze hun werk wel snel genoeg doen, beu. Als dan ook nog twee van hen ontslagen worden, besluiten ze te gaan staken en de directie een koekje van eigen deeg te geven. Ongegeneerd linksrevolutionaire film werd in stijl gemaakt: als acteurs fungeerden ook echte textielarbeiders, die meeschreven aan het script. En iedereen kreeg hetzelfde salaris.