Le coupable

Het meest verrassende is toch wel dat de zoon van Tristan Bernard een boeiende, gevoelige, sobere, geloofwaardige en beslist niet gedateerde film heeft gemaakt, op basis van een onbeduidende roman van een Fran[KA10]cois Copp[KA1]ee (van de Académie Française) uit 1897, een nog slechter prozaschrijver - het is zijn enige roman - dan dichter. Realistische en haarfijn uitgewerkte decors van Léon Barsacq en Jean Perrier. Harde en contrastrijke belichting van Robert Le Febvre, die het ijzige karakter van het rechts- en gevangeniswezen accentueert. Zeer overtuigend spel van vooral de vermoedelijke dader Blanchar, toen nog heel jong, en zeer opzwepende muziek. Een herontdekking van deze overbekende geschiedenis over een gerechtelijke dwaling.