Le carrefour des enfants perdus

Drie vroegere leerlingen van heropvoedingsgestichten treffen elkaar in Marseille tijdens de Wapenstilstand (1940). Ze willen een `heropvoedinggscentrum` oprichten, dat op herkenbare menselijke grondslagen is gestoeld. Ze slagen daarin, ondanks de vijandige manoeuvres van door een duister individu op afstand bestuurde dwarskoppen. Een slechte film, zwak gemonteerd en de volwassen acteurs zijn plotsklaps wel erg oud geworden. Vergeet echter niet dit in de kontekst van een andere tijd te zien: `Alleen de maarschalk (P[KA1]etain) ontbreekt` constateerde Robert Brasillach (gefusilleerd in 1945) in een vrij scherpe kritiek. Maar de jonge personages komen oprecht over, de decors doen authentiek aan en de beschrijving van dit soort gestichten is huiveringwekkend. Een welkome verrassing, gezien het feit dat deze cineast een hele reeks slechte, overdreven melodramatische films heeft afgescheiden, die vandaag de dag vooral ontzettend lachwekkend zijn, zoals LE DEFROQUE uit 1953.