Conte de printemps

Met deze 'lentevertelling' startte Rohmer zijn Contes des quatre saisons, een lichtvoetig vierluik waarin hij - zoals overigens ook in veel van zijn eerdere werk - hedendaagse zeden en normen onderzoekt. Zijn hoofdpersonages zijn bijna zonder uitzondering jonge romantici die langdurig piekeren en lustig filosoferen over de liefde. Dit eerste, komische deel verhaalt van een pianostudente die een filosofiestudente uitnodigt bij haar in te trekken in het appartement dat ze met haar vader deelt. Ze blijkt zo haar bijbedoelingen te hebben: ze wil deze nieuwe vriendin namelijk graag koppelen aan haar vader, aan wiens geliefde ze een hekel heeft.