Time of the Gypsies

Overal in Time of the Gypsies is modder de ondergrond. Het zijn zigeuners van Joegoslavië en Italië die er onvast in rondploeteren, onverbiddelijk gedreven door scenarist-regisseur Kusturica, die een ultrarealistische wereld creëert waar men niet wil zijn; met krotten, dronkaards, verkrachters, mensensmokkelaars en huilende kinderen. Maar Kusturica (Arizona Dream) is de Joegoslavische Fellini, dus in hetzelfde Time of the Gypsies is plaats voor magie, Charlie Chaplin-vertolking, onverklaarbare genezing, verschijningen, groteske personen en flamboyante dromen. Perhan (Dujmovíc) maakt het allemaal mee. Hij leeft in een krot van een zigeunerdorp aan de rand van Sarajevo, met zijn goede oma (Adzovic), krankzinnige oom, zieke zusje en opmerkelijke kalkoen. Om zijn zusje te genezen gaat Perhan mee met de onbetrouwbare, rijke baas Ahmed (Todorovíc), die haar wel even naar het ziekenhuis van Ljubljana brengt. Meesterlijk weeft Kusturica zijn epische droom/nachtmerrie naar het enige mogelijke einde en de acteurs bewijzen hem daarbij een grote dienst door geen gas terug te nemen.