Divine

Bewerking van de roman [KL]L`envers du music-hall[KLE] van Colette (1913), die grotendeels autobiografisch is en waarvan de titel de toon aangeeft: het gaat hier om een grimmige ontluistering van het genoemde wereldje. Een Pandora van het toneel, een fakir van de operette, de sfeer van een slavenmarkt en een wrede strijd tussen de seksen. Meer een kroniek met een dosis nogal sarcastische humor dan een excuusscenario voor een beschrijving van een specifiek milieu. Het geheel eindigt met een huwelijk dat wat weg heeft van gevangenschap in een kooi met wilde dieren. Op het eerste gezicht kunnen de personages en de situaties karikaturaal overkomen, maar bij nader inzien beschrijft Ophuls de imbeciliteit en de lafhartigheid van de mensheid (en dan vooral van het mannelijke soort) op een manier die ons doet denken aan Flaubert in [KLE]Bouvard et P[KA1]ecuchet[KLE]. Het camerawerk (Roger Hubert) en de decors (Jacques Gotko en Robert Gys) getuigen van echte originaliteit.