Funcion de noche

Ongenietbare, praatzieke vrouwenfilm die zich uiteraard afspeelt in een artistiek/intellectueel milieu, altijd een mooi excuus voor holle woordkramerij en pretentieus gekunstel. De cast is een familie-aangelegenheid en regisseuse Molina beperkt zich tot het registreren van hun oeverloos getater dat voor het grootste gedeelte over volstrekt kunstmatige problemen en/of triviale filosofietjes gaat. Het relatief grote succes van de film in Spanje is dan ook vermoedelijk toe te schrijven aan een geval van massahysterie.