Finchè c'è guerra, c'è speranza

Vertegenwoordiger van een kleine wapenhandelaar in Afrika wordt door de spilzucht van zijn echtgenote gedwongen een beter betalende werkgever te zoeken en moet aan de Portugezen in Angola oorlogsmaterieel gaan verkopen. Hij raakt betrokken bij de vrijheidsstrijd en is onderwerp van een vernietigende journalistieke reportage, waardoor zelfs familieleden en opdrachtgevers hem euvel duiden. Omwille van het huishoudgeld wordt het schandaal echter snel vergeten. Satire over eenvoudige burger die niet weet (wil weten) wat hij aanricht. De film gebruikt vrijheidsstrijd als decor en nauwelijks meer dan dat, waardoor de karikaturale scènes misschien ergerlijk werken. Reeks van verwikkelingen is inventiever dan gebruikelijk in de films van Sordi, maar het resultaat is zoals altijd veel te langdradig.