Le fruit du paradis

Een ironische maar ook in zekere zin wanhopige parabel, opgenomen in Belgi[KA3]e door deze destijds zeer opstandige Tsjechische regisseur. Nadat zij de waarheid heeft opge[KA3]eist, onder ogen gezien en naast zich neergelegd, geeft Eva (Novokova) het op. De toespelingen op het regime in Praag zijn zo duidelijk, dat haar tot 1977 het zwijgen werd opgelegd. Een geraffineerde stijl, waarin realiteit en fantasie zijn vermengd met absurde grappen en een grote vrijheid van toonzetting, mede te danken aan de knappe dialogen van haar vaste medewerkster Ester Krumbachova. Niet gespeend van esthetiek, en met zo nu en dan een ingehouden tempo. Feit blijft dat de film weinig heel laat van àlle conformismen.