La femme qui pleure

Een vrouw krijgt van haar man te horen dat hij van haar wil scheiden voor een ander. Zelfs hun dochtertje is geen soelaas in haar grenzeloze wanhoop, waarbij ze elk zelfrespect vergeet in de pogingen haar man terug te winnen. Desnoods wil ze een driehoeksverhouding. De minnares knapt af op de besluiteloosheid van haar geliefde; pas dan vindt ook de echtgenote de moed met haar man te breken. Dit simpele verhaal krijgt door de uitvergroting van de emoties en het afzien van enigerlei franje een pijnlijk-indringende werking, waarbij vooral de beide actrices een verregaande authenticiteit bereiken. Doillon zelf speelt de echtgenoot nog meer als een zwakkeling dan noodzakelijk lijkt, maar de persoonlijke beleving maakt zijn film tot een uitzonderlijk werkstuk, dat de verontrustende keerzijde van de vrije moraal laat zien.