Les Enfants

Ernesto, zoon van hele eenvoudige ouders, lijkt wel dertig jaar terwijl hij pas zeven is. Hij gaat niet vaak naar school, maar verwerft desondanks encyclopedische kennis op universitair niveau. Hij keert tenslotte terug tot de eenvoud van het alledaagse gezinsleven. Deze film straalt een enorme energie uit en is uit het leven van de personages gegrepen. Duras vervolgt, via hen, haar bittere en wanhopige monoloog gewijd aan onze eenzaamheid en suggereert de herleving van een tegenwoordig zeldzaam medeleven. Met fascinerende beelden geeft zij uiting aan haar obsessies.