Grisjakten

Een bureaucraat voert een opdracht uit om honderdduizenden wilde zwijnen op Zwedens grootste eiland systematisch te verdelgen met rijdende abattoirs. Hij doet dit zonder de noodzaak van zijn opdracht kritisch te beschouwen hoewel hij privé een vriendelijk en gevoelig mens is en de slachtpartijen zelf niet kan aanzien. De film stelt de tot excessieve wreedheid leidende bureaucratie aan de kaak, waarbinnen niemand zich verantwoordelijk hoeft te voelen, omdat de democratie verantwoordelijk is. Het werd een indringende harde allegorie, waarbij de zwijnejacht al even onthullende nevenscènes kreeg in Buñuel-achtige episodes. Alfredson is beklemmend als de goedmoedige dienstklopper en kreeg sterk tegenspel van Hjelm als de staatssecretaris die zich de schizofrenie van zijn bestaan bewust wordt en zich met de zwijnen gaat vereenzelvigen.