Hjälten

Zeventien-jarig meisje (Carlsson) gaat tijdens de zomer van 1965 door zowat alle riten van het volwassen worden: de dood van haar lievelingshond, de eerste seksuele ervaringen en een vader die zelfmoord pleegt. Hoewel knap geobserveerd door de maakster van SEPPAN (die ook het autobiografisch scenario schreef) komt de zwaar op de hand liggende symboliek met o.m. een vader met incestneigingen, slecht over. Sfeer en muziek van die tijd is leuk weergegeven maar je krijgt wel de indruk dat alle volwassen Zweden zuipschuiten zijn die zich op de rand van financiële faillissementen en zelfmoordneigingen bewegen terwijl hun vrouwen groteske Fellini-klonen zijn.