Io, Emmanuelle

Liefdeloosheid en gebrek aan medemenselijkheid in deze mannenmaatschappij doen de heldin zoeken naar die ene man die wél in staat zal blijken tot tederheid en liefde. Door vele teleurstellingen en het verongelukken van degene met wie het wel mogelijk leek, en door haar onvermogen om de genegenheid van een lesbienne te beantwoorden wordt ze bijna tot zelfmoord gebracht. De glimlach van een kind weerhoudt haar echter. Jaren vóór Kristel was er dus al een Emmanuelle op seksuele ontdekkingsreis, ditmaal met een dun sociaal-kritisch alibi voor haar escapades. Blanc is mooi en maakt overtuigend dat ze er steeds niets aan vindt, wat helaas niet wil zeggen dat ze goed acteert.