Isle of the Dead

Tijdens de Grieks-Turkse oorlog in 1912 worden een Griekse generaal (Karloff), een Amerikaanse journalist (Cramer), een Britse consul (Napier), diens vrouw (Emery) en enkele andere personen op een eiland in quarantaine gehouden wanneer de pest bij één van hen ontdekt wordt. Een oude vrouw is er echter van overtuigd dat ze het slachtoffer zijn van demonen, die ze 'vorvolakas' noemt. Zo ongeveer de meest verwarde en teleurstellende Val Lewton-produktie. De film verloopt traag, om pas tegen het einde in een stroomversnelling te raken. De acteurs echter doen hun best om de toeschouwer de rillingen over het lijf te bezorgen. Er is duidelijk geknoeid tijdens de montage van de film om de typische poëzie van Lewton te vervangen door conventionele griezelfragmenten die er niet in slagen te overtuigen. Ardel Wray en Josef Mischel schreven het scenario, dat door Jack Mackenzie in beelden omgezet werd.