Le Jeu du solitaire

Schuldgevoel over de zelfmoord van een patiënt drijft een psychiater naar zijn zoon uit een mislukt huwelijk die een verwaarloosd pleegbroertje blijkt te hebben. Die jongen vermoordt uit jaloezie zijn bevoorrechte leeftijdsgenoot, maar de zich in ieder opzicht mislukt voelende psychiater neemt de schuld op zich. Deze tweede film van de jonggestorven regisseur is opnieuw een variant op de onmogelijkheid het geluk van weleer en de jeugd te heroveren, waarbij emoties ingehouden spel en vormgeving krijgen die een beroep doen op de welwillende aandacht van de toeschouwer.