J'aurais jamais dû croiser son regard

Bambi en Lucky zijn twee onafscheidelijke vrienden, te lui om te werken maar best sympathiek. Ze leven van wat zwarte klusjes zo hier en daar tot op de dag dat Zoé in het leven van Bambi opduikt. Zij stelt zich niet tevreden met zo'n miserabel bestaan en sleept hen mee in allerlei louche zaakjes. Daar hadden ze beter niet aan kunnen beginnen. De toon is niet tragisch en de kijker vermaakt zich prima bij het volgen van de grappige avonturen en de tegenslagen. Het aarzelende tempo, de grove montage die resulteert in een soort opeenvolging van sketches en de aarzelende overgangen maken deze eerste lange speelfilm in ieder geval even ongelijkmatig als veelbelovend.