It's Always Fair Weather

Kelly, Dailey en Kidd hebben in 1945 de oorlog overleefd, zijn meer dan gabbers geworden en ontmoeten elkaar tien jaar later in de Newyorkse bar waar zij afscheid van elkaar namen. Als ze elkaar terugzien in 1955, zijn zij uit elkaar gegroeid. Zij nemen voorgoed afscheid maar dat vieren ze door flink de bloemetjes buiten te zetten. Het tv-scherm geeft te weinig ruimte voor de gestileerde danspasjes van Kelly en de choreografie van Kidd. New York-achtige muzikale komedie, geschreven door Betty Comden en Adolph Green levert wel enkele leuke muzikale nummertjes van Andr[KA1]e Previn op maar de kleuren zijn te hard en een breed bioscoopscherm helpt ook al niet veel. Het feit dat het publiek nauwelijks kwam opdagen, toonde aan dat de filmmusical toen (1955) al op de terugweg was. Camerawerk van Robert Bronner.