Leila wa al ziap

Een verkenning van het collectieve geheugen van de Arabische vrouwen in Palestina en in het door een burgeroorlog geteisterde Libanon, van 1920 tot 1982. De Libanese studente Leila fungeert als tussenpersoon, en maakt daarbij gebruik van de verteltraditie uit de Verhalen van duizend en een nacht, door deze aan te passen. Een filmstructuur als van een mozaïek met de archiefdocumenten geïllustreerd in een monochroom blauw. Een ingewikkelde montage en een erg treurige toonzetting geven de offers weer, die de vrouwen stilzwijgend en zonder trots gaven, evenals de 'heldhaftige' handelingen van hun mannelijke lotgenoten tijdens militaire invasies, goedsdienstoorlogen en massaslachtingen. Een smartelijke beschouwing.