The Last Remake of Beau Geste

De mooie Beau en de lelijke Digby zijn een tweeling. Ze worden geadopteerd door een weduwnaar, die zelf een dochter heeft. Jaren gaan voorbij. Vader komt terug uit de oorlog in het gezelschap van een betoverend mooie jonge vrouw, die slechts ge[KA3]interesseerd is in het erfstuk van de familie, de blauwe watersaffier. Ze probeert de steen te stelen als manlief een hartaanval krijgt. Maar Beau (York) is haar voor en vlucht naar het vreemdelingenlegioen, waar Digby (Feldman) hem gaat opzoeken. Niet bijzonder spirituele parodie op de filmklassieker van William Wellman, die vooral uitblinkt door smakeloosheid. Feldman is niet alleen te zien in een van de hoofdrollen, hij debuteerde tevens als regisseur en bovendien schreef hij het scenario, samen met Chris J. Allen, naar een verhaal van Sam Bobrick en... inderdaad Feldman. Enkele knappe bijrollen, vooral van Milligan als een niet-alledaagse butler, redden het geheel nog een beetje, evenals de prachtige fotografie van Gerry Fisher.