La Madriguera

Een bourgeois-echtpaar wier huwelijk verzand is in routine en modieus comfort, krijgt door een erfenis meubilair uit het ouderlijk huis van de vrouw, zodat haar herinneringen en frustraties weer boven komen. Dit laatste wordt tot decor gemaakt van een sadomasochistisch psychodrama. Dit huwelijksdrama, dat als metafoor werkt voor de in de traditie en religieuze repressie verstikte Franco-bourgeoisie, is de voorstudie van de acht jaar later gemaakte ELISA VIDA MIA. De nog onverwerkte Buñuel-invloeden worden gecompenseerd door intens spel van Chaplin en Oscarsson. Deze film is te genieten, ondanks een hinderlijke nasynchronisatie.