Las Melancolicas

Een arts wordt de nieuwe directeur van een 19e-eeuwse psychiatrische inrichting, waar het personeel sadistische en seksuele instincten op de pati[KA3]entes blijkt bot te vieren. Pogingen tot hervormingen en het invoeren van nieuwe therapie[KA3]en - waarmee hij door hypnose probeert een vrouw van haar jeugdtrauma te bevrijden - lijken ondanks alle tegenwerking te gaan slagen, tot hij van hogerhand wordt overgeplaatst. De poging om via deze ogenschijnlijke horrorfilm met duidelijke, aan `De duivels van Loudun` geleende elementen, kritiek te leveren op de Franco-bougeoisie is vanuit het inmiddels historisch perspectief interessant, maar valt tussen te veel verschillende stoelen in om als film echt te overtuigen en de al te voorbeeldige heldenrol van de geneesheer-directeur (die de regisseur-schrijver zijn eigen naam heeft gegeven) wordt nergens aannemelijk.